Willa Grohmana

Łódź, Tymienieckiego 24
Siedziba główna
Czasowo zamknięta dla zwiedzających

ZEnit

Łódź, Sienkiewicza 82/84, poziom 0 i poziom -1
Siedziba tymczasowa

Galeria i warsztaty sztuki książki

Kamienica pod gutenbergiem

Łódź, Piotrkowska 86, I. piętro
Siedziba tymczasowa

Galeria typografii


ZENIT

Siedziba Tymczasowa

Łódź, ul. Sienkiewicza 82/84

Dział administracji:

Kontakt
Sekretariat:
+48 537 606 432
Godziny pracy
Poniedziałek – Piątek
10.00 – 16.00
Muzeum Książki Artystycznej w Łodzi – Siedziba tymczasowa ZENIT
Sienkiewcza 82/84
Zenit

centrum biurowe zenit

Fabryka przy ulicy Sienkiewicza 82/84 w Łodzi, obecnie znana jako Centrum Biurowe Zenit, jest budynkiem z początku XX wieku, który został gruntownie zrewitalizowany. Budynek ten pierwotnie służył jako fabryka pończosznicza należąca do Towarzystwa Akcyjnego Winkler, Gärtner i Bormann, a później była własnością żydowskiego fabrykanta Nahuma Eitingona, który w latach 20. XX wieku przeprowadził kapitalny remont i modernizację zakładu, zmieniając m.in. park maszynowy na bardziej nowoczesny.

Współcześnie budynek funkcjonuje jako centrum biurowe klasy A o całkowitej powierzchni użytkowej około 6600 m², z czego 4400 m² stanowi powierzchnia biurowa netto. Budynek oferuje nowoczesne udogodnienia, takie jak klimatyzacja, podnoszone podłogi, podwieszane sufity oraz miejsca parkingowe. Jest doskonale zlokalizowany w centrum Łodzi, co ułatwia dostęp do lokalnej infrastruktury i usług.

Centrum Biurowe Zenit jest doskonałym przykładem, jak zrewitalizowane budynki przemysłowe mogą być adaptowane do nowoczesnych potrzeb, jednocześnie zachowując swoje historyczne korzenie. Projekt rewitalizacji był dziełem architektów Marka Janiaka, Włodzimierza Adamiaka oraz Zbigniewa Bińczyka, którzy zadbali o to, by nowe życie budynku harmonijnie współgrało z jego fabryczną przeszłością.

Historia Fabryki Towarzystwa Akcyjnego Winkler, Gärtner i Bormann

Historia budynku przy ulicy Sienkiewicza 82/84 w Łodzi jest głęboko zakorzeniona w przemysłowej przeszłości miasta, która charakteryzowała jego rozwój od XIX wieku. Początki tego miejsca wiążą się z rozwijającym się przemysłem pończoszniczym, który był jednym z kluczowych sektorów łódzkiej gospodarki.

Wczesna historia i rozwój

Budynek został pierwotnie zbudowany jako część większego kompleksu fabrycznego Towarzystwa Akcyjnego Winkler, Gärtner i Bormann na początku XX wieku. Firma ta specjalizowała się w produkcji pończoch i innych wyrobów tekstylnych, co stanowiło ważny element przemysłowego krajobrazu Łodzi. W latach 20. XX wieku fabryka przeszła w ręce Nahuma Eitingona, który zdecydował się na jej rozbudowę i modernizację. Eitingon wprowadził nowoczesne maszyny, które znacznie zwiększyły wydajność produkcji.

Przemiany i rewitalizacja

W kolejnych dekadach, wraz ze zmianami w przemyśle i gospodarce, fabryka straciła na znaczeniu i przez długi czas pozostawała niewykorzystana, co było częstym widokiem w postindustrialnej Łodzi. Proces deindustrializacji doprowadził do konieczności przemyślenia i ponownego wykorzystania licznych opuszczonych przestrzeni przemysłowych.

Projekt rewitalizacji tego zabytkowego budynku rozpoczął się na początku XXI wieku. Inicjatywa ta miała na celu przekształcenie budynku w nowoczesne centrum biurowe, przy jednoczesnym zachowaniu jego historycznego charakteru. Prace konserwatorskie i modernizacyjne skupiały się na zachowaniu oryginalnych, fabrycznych elementów konstrukcyjnych oraz nawiązaniu architektury do historycznego wyglądu fasady. Dodatkowo, nadbudowano mansardę, która zwiększyła powierzchnię użytkową budynku, przy czym starano się, aby harmonizowała z historycznym wyglądem.